تالی به دیوید میگه که تو به تلاش برای رادیکالیزه کردن مردم شهرت یا در واقع سوءشهرت داری! دیوید میکه اشکال نداره! هر تغییر اجتماعی در بادی امر، رادیکال محسوب میشه! فیلم «زشتها» داستان رادیکال شدن لایههایی از اجتماع علیه ایدئولوژی زیبایی، یا خوشگلیه! ایدئولوژیای که مصداق بارزش در حیات اجتماعی، استقبال فوقالعاده از اعمال جراحی زیباییست که گردش مالی قابل توجهی هم در سراسر سیاره داره. تالی که تقریبا اتفاقی با یکی از اعضای این گروه رادیکال یا انقلابی آشنا میشه، اصلا با اونها همدل نیست. خیلی صریح میگه من نمیخوام آزاد باشم! میخوام فقط خوشگل باشم! تالی کاراکتریست که اشکالی در ایدئولوژی خوشگلی یا ژیگول بودن نمیبینه!
فیلم «زشتها/ Uglies» که بر اساس رمانی به همین نام اثر اسکات وسترفلد ساخته شده، در سال ۲۰۲۴ به کارگردانی مکجی (McG) منتشر شد و از جمله فیلمهایی بود که توجه مخاطبان زیادی را در نتفلیکس به خود جلب کرد. این فیلم در گیشه و پلتفرمهای آنلاین با موفقیت متوسطی مواجه شد، اما موضوعات آن، بهویژه انتقاداتش از استانداردهای تحمیلشده زیبایی و استفاده گسترده از جراحیهای زیبایی، مورد توجه منتقدان قرار گرفت.
داستان فیلم به روشنی بر روی مبارزه اجتماعی علیه ایدئولوژی زیبایی تمرکز دارد؛ ایدئولوژیای که از طریق فشارهای فرهنگی، رسانهای و اقتصادی به جامعه تحمیل شده است. در دنیای فیلم، استانداردهای زیبایی به حدی تثبیت شدهاند که افراد برای پذیرفته شدن در جامعه بهطور اجتنابناپذیری به جراحیهای زیبایی متوسل میشوند. این جراحیها نماد کنترل و تبعیت از یک سیستم هستند که ظاهر را بر انسانیت و فردیت مقدم میداند.
کاراکتر تالی نماد جامعهای است که تسلیم این فشار شده و حتی آزادی واقعی را در ازای این استانداردهای تحمیلی نمیخواهد. جملهی او «من نمیخوام آزاد باشم! میخوام فقط خوشگل باشم!» نمایانگر تسلیم در برابر این ایدئولوژی است، و او بازتابی از افرادی است که خودآگاه یا ناخودآگاه در دنیای واقعی نیز چنین رویکردی را دنبال میکنند. طرف مقابل بر مفهومی از «آزادی» تاکید دارد که با اصیل بودن، و روند رشد طبیعی را طی کردن، همبسته است. انقلابیهای این وضعیت میگویند که هر فرد باید امکان انتخاب داشته باشد تا مسیر رشد طبیعی خود را طی کند. بنابراین دیوید جایی به تالی که در حال تغییر عقیده است میگوید که تو با آنچه میکنی یا به آن میاندیشی، زیبا خواهی شد! نه یا عمل جراحی.
کاراکتر دیوید نماینده این رویکرد به اصطلاح «رادیکال» علیه این تسلط این استانداردها بر امکان رشد فردیست؛ او باور دارد که هر تغییر اجتماعی عمده ابتدا رادیکال به نظر میرسد، اما تنها راه شکستن زنجیرهای ایدئولوژیک همین است. فیلم با بررسی چنین دیدگاههایی، تماشاگر را به چالش میکشد تا دربارهی فشارهای فرهنگی برای «زیبایی» و «پذیرش اجتماعی» بازنگری کند.
در فیلم «زشتها»، بازیگران اصلی به خوبی توانستند شخصیتهای پیچیده و چندلایه داستان را به تصویر بکشند. نقش تالی، شخصیت اصلی داستان، توسط جویی کینگ ایفا شده است. کینگ با تجربهای که در فیلمها و سریالهای نوجوانانه و فانتزی داشته، توانست دوگانگی تالی را به خوبی نمایش دهد؛ از یک سو، دختری که آرزو دارد مطابق با استانداردهای زیبایی جامعه زندگی کند و از سوی دیگر، شخصیتی که به تدریج با واقعیتهای تلخ این ایدئولوژی آشنا میشود. بازی جویی کینگ از سوی بسیاری از منتقدان مورد تحسین قرار گرفت، بهویژه توانایی او در نمایش درگیریهای درونی تالی میان تمایل به «خوشگلی» و خواستهاش برای درک آزادی واقعی.
نقش دیوید، یکی از شخصیتهای کلیدی که نماینده جریان انقلابی علیه ایدئولوژی زیبایی است، توسط کول اسپراوس بازی شد. اسپراوس با بازی متعادل و کاریزماتیک خود، به دیوید جنبهای از شخصیتی معترض و رادیکال بخشید که باور به تغییر اجتماعی و سرنگونی نظام تحمیلی زیبایی دارد. اسپراوس که پیش از این بهخاطر بازی در سریالهایی مانند Riverdale شناخته شده بود، توانست در این نقش نیز توجه مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کند. بازی او در کنار جویی کینگ، به شکلگیری دینامیک پیچیدهای در روابط میان تالی و دیوید کمک کرد که یکی از نقاط قوت فیلم محسوب میشود.
واکنش منتقدان به فیلم «زشتها/ Uglies» نسبتا دوگانه بود. برخی منتقدان به پیام اجتماعی قدرتمند فیلم درباره نقد استانداردهای زیبایی و فشارهای فرهنگی تحمیلشده، توجه ویژهای داشتند و از جسارت فیلم در پرداختن به موضوع جراحیهای زیبایی و تبعات آن تقدیر کردند. با این حال، عدهای دیگر معتقد بودند که فیلم در برخی از ابعاد روایی ضعیف عمل کرده و شخصیتپردازیها به اندازه کافی عمیق نبودند، بهویژه شخصیت تالی که به عقیده برخی منتقدان میتوانست با پیچیدگی بیشتری پرداخته شود.
از سوی دیگر، استقبال عمومی از فیلم در پلتفرمهای پخش آنلاین مثل نتفلیکس بسیار مثبت بود. «زشتها» بهسرعت در فهرست پربینندهترین فیلمهای نتفلیکس قرار گرفت و به دلیل موضوعات مرتبط با دغدغههای روزمره مردم، از جمله استانداردهای زیبایی و جراحیهای زیبایی، توجه گستردهای را به خود جلب کرد. این موفقیت در شبکههای آنلاین نشان داد که مخاطبان عام بیشتر از پیامی که فیلم میخواست منتقل کند، استقبال کردند، حتی اگر منتقدان از نظر هنری یا روایی با فیلم کاملاً همنظر نبودند.
تیم پژوهشی گفتوشنود به تمامی کسانی که به مطالعه در مقوله ایدئولوژی و تسلط / هژمونی انواع مختلف آن بر حیات عمومی جامعه علاقهمند هستند، تماشای این فیلم را پیشنهاد میکند. اگرچه فیلم از جنبههای عامهپسند خالی نیست، اما قابلیت طرح پرسش دارد. از جمله این پرسش که «فرهنگ مسلط» تا چه حد میتواند عملا نقش یک دین مسلط را ایفا کند.