پلوتون، معادل رومی «هادس» در اساطیر یونان، فرمانروای عالم اموات و ایزد جهان زیرین، بود.
در حالی که هادس بیشتر با نام دیگر خود یعنی «دنیای زیرین» شناخته میشود، پلوتون نمایانگر مفهوم مثبتتری از خدایی است که بر زندگی پس از مرگ ریاست دارد.
نام پلوتون اغلب با پلوتوس، خدای یونانی ثروت، تلفیق میشود. زیرا ثروت یا مواد معدنی در زیر زمین یافت میشد و پلوتون به عنوان خدای چتونیک بر اعماق زمین حاکم بود که حاوی دانههای لازم برای برداشت و پربار بود.
پلوتون در اسرار الئوسی به عنوان فرمانروایی سختگیر و شوهری دوستداشتنی برای پرسفونه مورد احترام قرار میگرفت.
این زوج در زندگی پس از مرگ روح دریافت میکردند و در کتیبههای مذهبی با نامهای «پلوتون» و «کُره» خوانده میشدند.