عبارت «رجل سیاسی» از کجا آمده است؟ سال ۱۳۵۸ وقتی خبرگان قانون اساسی بحث بود بر سر «سیاست-مردان»، منیره گرجیفر، تنها زن در آن مجلس با انحصار لغت «مرد» مخالفت کرد.
اعضای دیگر، آن را به «رجال مذهبی و سیاسی» تغییر دادند و پس از بارها رایگیری، در نهایت به نام اصل ۱۱۵ قانون اساسی، تصویب شد: «رییس جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی که واجد شرایط زیر باشند انتخاب گردد: ایرانی الاصل، تابع ایران، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوی، مومن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور.»
این شرایط در ماده (۳۵) قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی هم آورده شده است.
اما سوال اساسی اینجاست که چرا فقط «مردان» میتوانند رئیس جمهور ایران شوند؟
در این برنامه ماهمنیر رحیمی، روزنامهنگار، در این باره با لیلی پورزند، کارشناس برابری حقوقی، گفتوگو میکند.